Relacja z otwarcia winnicy

Tom Donny zgodził się napisać dla nas relację z otwarcia nowej winnicy Seamusa Finnigana. Zapraszamy do lektury.

„ Ta toaleta to najgorsze miejsce, w jakim byłem (no może poza domem teściowej). Wszędzie smród i brud. Po podłodze walają się kawałki papieru toaletowego i prawie zdechłe muchy. Mam wrażenie, że one się po prostu duszą. Wszedłem do tej otwartej kabiny i co widzę? Nowiutki kibelek! A mugole widzą tylko dziurę w ziemi! Jak to dobrze być czarodziejem... Stuknąłem różdżką w spłuczkę i kabina zaczęła powoli opadać. Winnica była pod ziemią. Wystrój niczego sobie. Wszystko w starym stylu, z drewna. Tylko Ci ludzie wyglądali jak jakieś wygłodniałe wilkołaki. Usiadłem koło gościa wyglądającego tak, jakby przed chwilą wyszedł z gardła chimery. Trochę zalatywało, ale dało się przeżyć. Po kilku minutach czekania na środek wyszedł Seamus Finnigan. Palnął jakąś mowę o tym jak to się cieszy, że nas jest tu tylu itp. Chyba z pół godziny gadał o początkach swojej „kariery”. Myślałem, że tam żygne, ale się powstrzymałem. Przecież będzie to tego jeszcze dużo okazji. Gdy ludzie zaczęli przysypiać Seamus klasnął w dłonie i przed każdym pojawił się kieliszek z winem. Wszyscy nagle się ożywili. Nikt już nie zwracał uwagi na właściciela, bo każdy zaczął sączyć swoje wino. Kolejne klaśnięcie i na stołach pojawiły się butelki. DARMOWE! We wszystkich oczach widziałem pragnienie. Widać było, że ci ludzie nie są amatorami w piciu alkoholu. Już po dziesięciu minutach pierwsze osoby „odpłynęły”. Śmiać mi się chciało, gdy jakaś kobieta obściskiwała się z kolumną. Postanowiłem, że przejdę się po lokalu. Ledwo wstałem a już się wypiep***łem. Jakiś kretyn uciął sobie drzemkę pod moim stolikiem. Wypiłem dość wina by mu przyłożyć, ale w porę zorientowałem się, że to jest Mundungus, mój stary przyjaciel. Zostawiłem go pod tym stolikiem i poszedłem dalej. W knajpie widać było coraz więcej pijanych ludzi. Niektórzy już nawet wykorzystali swoje wiaderka. Usiadłem pod ścianą koło faceta z cygarem. Zaczęliśmy razem obserwować ludzi. Pierwsza czarodziejska bójka miała miejsce godzinę po podaniu pierwszego kieliszka. Mężczyźni zostali przewiezieni do Świętego Munga. Jeden miał belkę w oku a drugi chodził do tyłu. To było ostrzeżenie dla innych. Nie było już potem więcej bójek, ale za to zaczęto używać swoich parasoli. To było okropne. Gdzie nie spojrzysz tam wymiociny. O fuuuuu. Na szczęście w porę zareagowano. Wyproszono najbardziej upitych ludzi, sprzątnięto lokal w oka mgnieniu i wrócona do zabawy. Około północy do lokalu wszedł jakiś facet ze skrzypcami. Dostał z butelki, rozpłakał się (biedny, przewrażliwiony) i uciekł. Lokal zaczął pustoszeć. Abstynenci odprowadzali swoich podopiecznych do domu. Zostało 6 osób. Zaczęliśmy grać w Eksplodującego durnia. Zabawa była świetna! W połowie zasnęliśmy... Obudziłem się rano w ramionach... no nie ważne. W każdym razie otwarcie winnicy uważam za bardzo udane.”

Jak widać lepiej czytać relację subiektywnego uczestnika zabawy niż redaktora. Jeszcze tylko trochę faktów:
-> Seamus ma bardzo dużo roboty. Po wielkim otwarciu przybyło mu zamówień na wino.
-> lokal musi się wywietrzyć, więc na razie zalecamy nie zbliżanie się do niego.
-> podczas otwarcia zostało stłuczonych 36 butelek i 78 kieliszków
-> podczas otwarcia nie ucierpiała żadna mucha